Elly (70): "Ik wilde niet lesbisch zijn, ik schaamde me zo"

0

Be first to thanks! .


 

Elly Tamboer (70) ontdekte op haar 43e dat ze lesbisch is. Ze was toen al 20 jaar getrouwd met een man en moeder van 2 kinderen. Inmiddels is ze ook oma van 3 kleinkinderen en heeft ze alweer 20 jaar een fijne relatie met haar vriendin.

Elly: “De eerste keer dat ik op een vrouw viel, was ik 43 jaar. Ik was al 18 jaar getrouwd, we hadden 2 kinderen. Ik studeerde theologie en was actief in de Nederlandse Christelijke Vrouwenbond.”

Seksuele gevoelens voor vrouwen
“We waren op een reisje naar Zeeland en daar liep ik achter een vrouw. Ik keek naar haar en dacht: met haar wil ik wel naar bed. Van die gedachte alleen al schrok ik me wild. Waarom wilde ik dat, waar kwam dat vandaan? Ik was me nooit eerder bewust geweest van seksuele gevoelens voor vrouwen.”

Innige vriendschap
“Als ik naar vrouwen keek, op het toneel, in films of op straat, genoot ik daar wel van, maar nooit dacht ik dat ik misschien lesbisch zou kunnen zijn. Achteraf was dat misschien heel naïef, want als ik terugkijk, waren er wel degelijk signalen. In mijn puberteit had ik een innige vriendschap met een meisje. Altijd als we elkaar zagen, gooiden we dekens op de grond en stoeiden we met elkaar.”

Uit de kast
“Toen ik ‘uit de kast kwam’, wilde ik onderzoeken hoe dat zat. Ik heb die jeugdvriendin gebeld en gevraagd of ze altijd al had vermoed dat ik lesbisch was. Maar nee, voor haar was wat wij hadden gewoon een goede vriendschap.”

Wilde feestjes
“Een andere vriendin van me woonde in een villa in de Betuwe, ze gaf daar wilde feestjes, waar ook Ramses Shaffy en andere artiesten kwamen. Ik bleef daar soms slapen op een matrasje naast haar bed, maar voor het slapengaan kroop ze altijd eerst even bij me en dan omhelsden we elkaar net iets intiemer dan normaal.”

“ALS IK TERUGKIJK, WAREN ER WEL DEGELIJK SIGNALEN DAT IK OP VROUWEN VIEL”

Gevoelens onderdrukt
“Omdat ik er zo van schrok dat ik na 18 jaar huwelijk opeens op een vrouw viel, onderdrukte ik die gevoelens meteen. Ik schaamde me en durfde het aan niemand te vertellen, het was iets wat ik gewoonweg niet wenste te voelen. Ik lesbisch, ben je gek? Het was een enorme strijd met mezelf, het voelde als een vervreemding. Hoe kwam ik hiervan af? Ik verdrong het daarom en ging verder met mijn leven.”

Geen goede geliefden
“Mijn huwelijk was prima, als gezin waren we altijd heel ondernemend: we gingen vaak wandelen, kamperen, reizen. Mijn echtgenoot en ik waren ouders en partners, we hebben elkaar liefgehad, maar we waren geen goede geliefden. We hadden wel sex, maar ik kon er niet van genieten, en voor hem moet het ook niet fijn zijn geweest. Ik deed het omdat het zo hoorde, en zag daarin geen signaal dat ik misschien eigenlijk op vrouwen viel. Ik dacht dat ik sex gewoon niets aan vond.”

Smoorverliefd
“Toen ik mijn ex-man ontmoette, was ik 23 en hij 32. Na de eerste keer dat we met elkaar naar bed waren geweest, was ik meteen zwanger van onze zoon. We moesten trouwen, want zo ging dat eind jaren 60.”

Tijd voor verandering
“3 jaar later kregen we, heel gewenst, nog een dochter. Ik wist al heel jong dat ik moeder wilde worden en genoot intens van het moederschap. Maar toen de kinderen ouder werden en steeds meer hun eigen gang gingen, besloot ik dat het tijd was voor verandering.”

“TOEN DE KINDEREN OUDER WERDEN, BESLOOT IK DAT HET TIJD WAS VOOR VERANDERING”

Hand in hand fietsen
“Ik wilde niet meer thuiszitten met een kopje thee en een koekje, maar wilde studeren: theologie. Na 6 jaar studie ging ik aan de slag als pastor in een verpleeghuis. Tijdens de vrijdagmiddagborrel leerde ik een van mijn vrouwelijke collega’s beter kennen, zij was activiteitenbegeleider. We spraken af om samen naar de sportschool te gaan. Op een dag, toen de sportschool dicht was, besloten we om dan maar te gaan fietsen. Voor we het wisten, fietsten we hand in hand. Ik was daarna helemaal van de kaart en smoorverliefd.”

Fijner met een vrouw
“Die gevoelens waren zo sterk dat ik ze niet langer voor me kon houden. Zowel lichamelijk als geestelijk was het zo ontzettend fijn met een vrouw, zo veel fijner dan ik het ooit met een man had ervaren. Op een avond lag mijn ex al in bed en heb ik hem wakker gemaakt met de mededeling dat ik verliefd was op een vrouw. Het sloeg bij hem natuurlijk in als een bom, zijn wereld stortte in.”

Huwelijk redden
“We hebben die zomer nog geprobeerd ons huwelijk te redden tijdens een kampeervakantie met mijn dochter en haar beste vriendin, maar het was hopeloos. De situatie was onhoudbaar, we maakten alleen maar ruzie. Eenmaal terug van vakantie vluchtte ik meteen weer in de armen van mijn vriendin. Mijn ex begon ons te volgen, als een schaduw dook hij overal op waar wij waren.”

De deur uittrappen
“Op een dag escaleerde het, hij trapte me letterlijk de deur uit. Mijn bril was kapot, mijn zoon van 18 zat verstijfd op de bank en mijn dochter van 15 stond te huilen in de hoek van de kamer. Ik wilde hem aanvliegen, maar hield me in vanwege de kinderen.”

“ZOWEL LICHAMELIJK ALS GEESTELIJK WAS HET ZO ONTZETTEND FIJN MET EEN VROUW”

Scheiding aangevraagd
“Die avond liep ik de deur uit en sliep ik bij vrienden. De volgende dag eiste ik excuses van mijn ex voor wat hij had gedaan waar de kinderen bij waren en ik dreigde dat ik anders zou opstappen. Hij zei: ‘Excuses? Voor zo’n kleinigheidje?’ Toen heb ik een advocaat gebeld en de scheiding aangevraagd. Na 20 jaar was ons huwelijk definitief voorbij.”

Het pijnlijkste van alles
“De periode die volgde, eind jaren 80, was heel verdrietig en verwarrend. Onze scheiding was een echte vechtscheiding, zoals dat tegenwoordig heet. Het ergste vond ik dat mijn zoon en mijn moeder mij niet meer wilden zien. Dat was nog het pijnlijkste van alles. Ik bleef mijn zoon opzoeken, stuurde hem kaarten en brieven, maar hij weigerde met me te praten. Hetzelfde gold voor mijn moeder. Na elke contactpoging voelde ik me als een geslagen hond. Met mijn dochter bleef de band gelukkig altijd goed, ze bleef zichzelf: observerend, niet-veroordelend, open.”

Nieuwe fase in mijn leven
In de eerste periode na de scheiding woonde ik in de tijdelijke vrouwenopvang. Ik had niets meer, geen huis, geen meubels, ik moest helemaal opnieuw beginnen. Maar ondanks al het verdriet was ik gelukkiger dan ik in jaren was geweest. Op een foto die is genomen in het vrouwenopvanghuis lig ik op de bank met een glimlach van oor tot oor, mijn benen zwaaiend in de lucht. Die foto drukt precies uit hoe ik me toen voelde: bevrijd, toe aan een nieuwe fase in mijn leven, hoe verwarrend en moeilijk ook.”

Avontuurtjes
“Kort daarna kreeg ik een woning. Ik werkte als pastor en preekte over verdraagzaamheid. In mijn preken betrok ik altijd de vrijheid van de vrouw, mijn geaardheid was daarbij nooit een probleem. Met mijn vriendin had ik een latrelatie, maar we zagen allebei ook anderen. Ik was zoekende in die tijd, had avontuurtjes met andere vrouwen, die ik leerde kennen via het vrouwenhuis van het COC in Amsterdam. Ik ging er dansen, drinken en sjansen.

“HET ERGSTE VOND IK DAT MIJN ZOON EN MIJN MOEDER ME NIET MEER WILDEN ZIEN”

Onstuimige liefdesverhouding
Ook met mijn vriendin van vroeger, die van de logeerpartijtjes, kreeg ik alsnog een onstuimige liefdesverhouding. Opeens vielen de puzzelstukjes op zijn plaats, die knuffels van toen hadden meer te betekenen dan we toen dachten. Ik versierde in die tijd ook mannen, ik wilde zeker weten of dit het allemaal wel waard was. Dat ik alles had achtergelaten voor de vrouwenliefde.”

Vertrouwen is onze basis
“De keren dat ik met zo’n man in bed lag, lukte het uiteindelijk niet om echt sex met hem te hebben, terwijl ik heel erg genoot van het vrijen met vrouwen. Toen was het wel duidelijk voor mij dat ik echt voor de volle 100 procent op vrouwen viel. Mijn vriendin had in die jaren ook relaties met andere vrouwen, daarin lieten we elkaar vrij. Vertrouwen is altijd onze basis geweest, dat was sterker dan de rest. Inmiddels zijn we alweer 20 jaar samen, net zolang als ik getrouwd ben geweest.”

Contact hersteld
“2 jaar na de scheiding herstelde het contact met mijn zoon en mijn moeder zich, een enorm geschenk. Ik las in de krant dat twee jongens waren omgeslagen in hun zeilboot op het IJsselmeer en van de verdrinkingsdood waren gered. Het bleken mijn zoon en zijn beste vriend te zijn. Ik belde meteen de moeder van zijn vriend om te zeggen hoe blij ik was en ik vroeg haar om eens met mijn zoon te praten, om hem te zeggen dat ik vond dat de tijd rijp was voor contact.”

Toelaten in haar leven
“Dat telefoontje viel samen met de 70ste verjaardag van mijn moeder. Ik stuurde haar een bos bloemen en een kaart met daarop de tekst: ‘Wat er ook gebeurt, ik blijf je dochter en ik hou van je.’ Toen belde ze om te zeggen dat ze me weer in haar leven wilde toelaten en dat ze mij accepteerde zoals ik ben.”

“2 JAAR NA DE SCHEIDING HERSTELDE HET CONTACT MET MIJN ZOON EN MIJN MOEDER ZICH, EEN ENORM GESCHENK”

Goede verstandhouding
“Mijn zoon wilde me ook weer ontmoeten. We spraken af, maar vooraf waarschuwde hij me: ‘Geen emoties, ma!’ Ik was zo ontzettend blij hem weer te zien en vast te kunnen houden dat ik hem geen ingewikkelde vragen heb gesteld of tranen heb getoond. Ik wilde hem niet nog meer beschadigen. We hebben nu een goede verstandhouding, maar we praten niet over de 2 jaar waarin we geen contact hadden. Het is gebeurd en het is goed gekomen, dat is voor mij het allerbelangrijkste.”

De strijdbijl begraven
“Met mijn ex is het contact gelukkig ook weer hersteld: toen hij een nieuwe liefde ontmoette, is de strijdbijl begraven. We maken grappen en zijn samen op de verjaardagen van de kinderen en onze 3 kleinkinderen.”

Bijzondere band
“Met het oudste kleinkind, de zoon van mijn zoon, heb ik een heel bijzondere band. Als klein jochie vroeg hij: ‘Oma, waarom ben je eigenlijk bij opa weggegaan?’ Ik was even stil en zei toen: ‘Ik denk dat ik hem gewoon niet meer zo leuk vond.’ Hij zei dat hij dat ook weleens met vriendjes had en daarmee was de kous af.”

Nooit veroordelen of uitschelden
“Op zijn 11de heb ik hem uitgelegd hoe het echt zat en ik heb hem op het hart gedrukt nooit mensen te veroordelen of uit te schelden vanwege hun seksuele geaardheid. ‘Je oma is lesbisch’, zei ik tegen hem, en ook dat begreep hij.”

“MET MIJN KLEINZOON HEB IK EEN HEEL BIJZONDERE BAND”

Dopen
“Vorig jaar kwam hij naar me toe om te vertellen dat hij in God gelooft en gedoopt wilde worden. Mijn eigen kinderen zijn niet gelovig, dus als pastor en als oma was dat een heel bijzonder moment voor mij. Afgelopen paasnacht is hij gedoopt.”

Rode draad in mijn leven
“Ik heb van niets in mijn leven spijt; als je eenmaal een besluit hebt genomen, moet je er niet meer op terugkomen, vind ik. Als ik mijn ex, met wie ik 20 jaar lief en leed heb gedeeld, niet had ontmoet, had ik mijn geweldige kinderen en kleinkinderen nooit gekregen. Ik ben altijd heel open en strijdbaar geweest, ik kom op voor de dingen die niet juist zijn en ik strijd tegen onderdrukking en onrechtvaardigheid, privé en in mijn werk als pastor. Het is de rode draad in mijn leven en dat ik na al die jaren uit de kast ben gekomen, past daar uiteindelijk goed bij.”

libelle

Tags: Lesbisch