‘Nederlandse IS-vrouw wist van misbruik in Syrië en profiteerde ervan’

9

0 user and 9 guests have thanked.

 

Jezidi-slachtoffer. Drie jaar lang was Layla Taloo een gevangene van terreurorganisatie Islamitische Staat (IS). Nu vraagt de Jezidi-vrouw om vergelding en gerechtigheid. En voor het eerst linkt ze een Nederlandse Syriëgangster aan de gruwelen tegen haar volk.

Die Nederlandse vrouw, de 24-jarige O., was getrouwd met een IS-strijder die Taloo seksueel misbruikte. De Nederlandse wist daar volgens de Jezidi-vrouw van en deed niets om haar situatie te verbeteren. Ook werd de Jezidi-vrouw gedwongen voor de IS-strijder en zijn vrouw te koken. ,,Ik voelde me een slavin van hen beide", zegt ze in een interview met deze site.

Die verklaring is van belang omdat Nederlandse IS’ers vrijwel altijd verklaren niet te hebben geweten van de gruwelen die het Jezidi-volk door IS zijn aangedaan.

Het is begin 2017 als Layla Taloo denkt dat er eindelijk een einde aan haar ellende komt. Bijna drie jaar lang is ze in handen van terreurgroep IS geweest, gebruikt als slavin door strijders en hun vrouwen. Acht keer is ze doorverkocht op slavenmarkten, keer op keer een nieuwe eigenaar die haar steeds weer verkrachtte en haar twee jonge kinderen mishandelde, zo vertelt ze aan deze site.

Maar nu heeft de ontvoerde Jezidi-vrouw zichzelf met geld van haar familie vrij kunnen kopen. Een sharia-rechtbank van IS heeft het document opgemaakt: ze is geen slavin meer, maar een ‘vrije’ vrouw. Het papiertje kostte 7500 euro en ze moest ervoor doen alsof ze zich bekeerd had tot de islam.

Maar niets is wat het lijkt onder de tirannie van IS.

Om te voorkomen dat Layla wegvlucht uit het kalifaat, dwingt de rechtbank haar alsnog te trouwen met een strijder. De ‘bruidschat’ wordt vastgesteld op 1 dinar. De man die haar wordt toegewezen blijkt een Deense IS’er, Basil Hassan. En, zo ontdekt Layla, hij heeft al een vrouw: de Nederlandse O.

Screenshot 2020 03 05 Nederlandse IS vrouw wist van misbruik in Syrië en profiteerde ervan
Ik voelde me een slavin van hen beiden. En zo zag zij mij ook.
Layla Taloo

Misbruik

Layla mag dan officieel geen slavin meer zijn, ook Basil Hassan misbruikt haar. ,,Ik had gevraagd om een man die me geen pijn meer zou doen. Maar hij dwong me om met hem te slapen, hij vond dat zijn recht als echtgenoot.” En, stelt Layla in een telefonisch interview met deze site: zijn Nederlandse vrouw wist ervan. ,,Ze wist dat ik onder dwang was getrouwd. Ze wist dat ik Jezidi was en van mijn verleden.”

De twee vrouwen woonden niet in hetzelfde appartement in Raqqa, de Syrische hoofdstad van het kalifaat. Wel kwam de Nederlandse twee keer langs bij Layla en haar kinderen. ,,Niet om me te helpen, maar om te kijken wie ik was. Ze was onvriendelijk tegen mij, ze was jaloers dat haar man ook bij mij was. Daar maakte ze ruzie over met hem.”

Ook moet Layla koken voor de Nederlandse O., die nu 24 jaar is. ,,Zij was zwanger van Basil. Ik moest koken en dan nam hij het eten mee naar haar. Ik voelde me een slavin van hen beiden. En zo zag zij mij ook.” Voor het eerst

De verklaring van Layla is van belang. Het is voor het eerst dat een Nederlander direct wordt gelinkt aan het gruwelijke lot van het Jezidi-volk. In augustus 2014 valt IS de Jezidi’s, een etnische groep met een eigen religie die woont in Noord-Irak, aan. Tienduizenden Jezidi’s vluchten naar de berg Sinjar. Zij die niet kunnen ontsnappen, wacht een tragisch lot.

IS vermoordt duizenden mannen en neemt meer dan 3000 vrouwen en kinderen gevangen en gebruikt hen als slaven in het kalifaat. De jihadisten zien de Jezidi’s als ongelovigen waar je mee mag doen wat je wilt. De VN spreekt van een genocide.

(Lees verder onder de podcast)

Beluister onderstaande podcast waarin verslaggever Cyril Rosman vertelt over zijn verhalen over vrouwen in IS-gebied, over het contact met Layla en over de gevolgen van deze verklaring voor de discussie over terugkerende IS-vrouwen.

Screenshot 2020 03 05 Nederlandse IS vrouw wist van misbruik in Syrië en profiteerde ervan
De vrouwen liegen allemaal als ze zeggen dat ze van niets wisten.
Layla Taloo

Nu, zes jaar later, is het kalifaat gevallen en zitten duizenden (Europese) IS-strijders en hun vrouwen vast in gevangenissen en detentiekampen in Noord-Syrië. Meerdere Nederlandse jihadisten in die cellen en kampen hebben interviews gegeven aan journalisten. Daarin stellen ze zelf nooit Jezidi’s als slaaf in huis te hebben gehad, het houden van slaven af te keuren of er überhaupt niet van te hebben geweten dat het gebeurde. De vrouwen zeggen doorgaans dat ze alleen huisvrouw waren in het kalifaat: ze zorgden voor de kinderen en kookten voor hun man. De mannen zeggen op hun beurt ook alleen maar wacht te hebben gelopen voor IS, of een snoepjeswinkel te hebben gehad. Syriëgangers die terugkeren in Nederland houden dat ook in de rechtbank vol.

,,De vrouwen liegen allemaal als ze zeggen dat ze van niets wisten”, zegt Layla vanuit Irak als we haar bellen via WhatsApp. De IS-strijders die haar kochten als slavin, waren Irakezen en Saoedi’s, maar zij hadden soms Westerse vrouwen, zegt ze. ,,Het waren ook Westerse vrouwen die ons aankleedden en opmaakten voor de slavenmarkten. En natuurlijk wisten ze wat hun mannen deden. Ze wisten het en ze werkten ons tegen. Ook door ons te controleren, zodat we niet konden vluchten. Ik vind het heel belangrijk om dat te vertellen.”

Ook O., de Nederlandse vrouw, zit inmiddels met haar twee kinderen in een detentiekamp in Syrië. De vrouw vertrok in 2014 naar Syrië. Daar trouwde ze met een man uit Bangladesh en toen die omkwam, hertrouwde ze met de Deen Basil Hassan. Van beide mannen kreeg ze één kind. Deze site meldde eerder al dat Basil Hassan een beruchte IS-terrorist bleek te zijn. De Deense omroep DR achterhaalde dat hij door de VS als coördinator van buitenlandse aanslagen wordt gezien, onder meer medeverantwoordelijk voor een aanslag op een Russisch passagiersvliegtuig.



Terugkeer via kort geding

O. was een van de 23 Nederlandse vrouwen die afgelopen najaar via een kort geding hulp van de Nederlandse staat vroeg bij terugkeer naar Nederland. Die eis werd in hoger beroep afgewezen, maar de zaak loopt nog in cassatie. Toen de Nederlandse journalist Hans Jaap Melissen haar vorig jaar probeerde te interviewen in kamp Al Hol, zei ze ‘media te haten’ en weigerde ze een gesprek. Tegen de Deense omroep DR zei ze eerder over haar echtgenoot ‘dat hij een goede man was’ en dat ze niet wist wat hij precies deed voor IS.

Via haar advocaat Andre Seebregts laat de vrouw nu weten ‘de genoemde feiten nadrukkelijk te betwisten’. ,,Daar wil ze het voor nu bij laten. Ze zal in voorkomend geval, in Nederland, een uitgebreide toelichting geven op haar leven van de afgelopen jaren.”

Layla’s verhaal komt overeen met talloze andere verklaringen van Jezidi-vrouwen. Ook zij werden jarenlang als slavinnen verhandeld. Wat betreft de betrokkenheid van de Nederlandse vrouw O.: Layla kende haar bij haar Arabische naam die ze in het kalifaat gebruikte. O. heeft tegenover buitenlandse media bevestigd diezelfde Arabische naam te gebruiken. Ze heeft daarin ook bevestigd getrouwd te zijn met de Deense IS-strijder Hassan.

Terug naar 2017, in Raqqa, Syrië. Als Basil Hassan een maand na het gedwongen huwelijk met Layla voor langere tijd weggaat om te strijden, regelt Layla alsnog haar eigen ontsnapping. Samen met haar kinderen en na betaling van wederom duizenden euro’s van haar familie in Irak, rijdt een smokkelaar hen achterop een motor het kalifaat uit. Op 9 april 2017 sluit Layla haar overgebleven familie in de armen.

Nachtmerrie

Daarna begint het volgende deel van de nachtmerrie: haar man blijkt te zijn vermoord door IS. Net als twee van haar broers. Hun huis is verwoest. Twee jaar lang verblijft Layla met haar kinderen in een tent in een vluchtelingenkamp. Sinds een paar maanden woont ze, samen met haar kinderen en haar moeder, in een stenen huis in de buurt van de Iraakse stad Duhok. ,,We leven in armoede”, vertelt ze. ,,We hebben geen geld, alle mannen om wie ik geef zijn dood. Als ik naar mijn kinderen kijk, moet ik denken aan mijn overleden man, ze groeien op zonder vader.”

Wat Layla wil doen, is het verhaal van de Jezidi’s vertellen. Over de genocide op haar volk, over de wreedheid van IS. Ze schreef er een boek over en reisde er onder meer voor naar de VS. En naar Nederland. Afgelopen zomer was ze in Den Haag, op uitnodiging van hulporganisatie Hivos. ,,We hebben ook voor de rechtbank (het internationaal gerechtshof, red.) gedemonstreerd, daar wilde ik mijn verhaal vertellen, maar we mochten niet naar binnen.”

(Lees verder onder de afbeelding)

Layla zegt geen contact te hebben gehad met de Nederlandse politie. ,,Ik zou hen graag dit verhaal vertellen.” Het Openbaar Ministerie heeft strafdossiers van alle bekende Nederlandse Syriëgangers. Maar in de rechtszaken die zijn gevoerd tegen terugkeerders ontbreekt het meestal aan concreet bewijs van hun daden in Syrië en Irak, waardoor de terugkeerders alleen worden veroordeeld voor het feit dat ze zich hebben aangesloten bij een terroristische organisatie.

Er zijn soms foto’s met wapens, maar getuigen die kunnen vertellen wat er ter plekke is gebeurd zijn er zelden. Een opsporingsbron stelt wel te geloven dat Nederlanders Jezidi’s als slaven hebben gehouden, maar nog geen bewijs te hebben gezien. Als dat bewijs er wel is, zouden de straffen hoger kunnen uitvallen. Het Openbaar Ministerie stelt in een reactie Layla in contact te willen brengen met de Nederlandse politie.

De Deen die Layla tot een huwelijk dwong, zal waarschijnlijk nooit meer vervolgd worden. Hij zou inmiddels in Syrië zijn omgekomen.

,,Ik en de andere Jezidi-vrouwen willen vergelding voor wat ons is aangedaan. IS’ers deden hier maar alles wat ze wilden, uit naam van de islam. Ik hoop dat O. voor de rechtbank komt en dat Nederland voor gerechtigheid zorgt. Maar ik ben bang dat ze straks gewoon weer verder kan met haar leven, terwijl wij dat hier niet kunnen.”

Om veiligheidsredenen hebben we in dit verhaal niet de hele naam van O. genoemd, haar naam is wel bij de redactie bekend.

Het is een schande dat er nog steeds kinderen in jihadistische kampen zitten, riep universitair onderzoeker Montasser Alde’emeh vorig jaar. We móeten ze helpen. Maar niet hier, omdat er in het westen nog steeds een voedingsbodem voor radicalisering is.




Tags: Yezidi

Articles - FJ Related Plus