Zanger Sam Bettens: ‘Ik zal mezelf moeten vergeven’

0

Be first to thanks! .

 

Sam Bettens (1972) is zanger. Hij werd bekend als Sarah Bettens van K’s Choice. Begin dit jaar begon hij een tweede band: Rex Rebel. Vorige week verscheen hun eerste album, morgen staat Rex Rebel in Paradiso.

 

Kapellen

“Een dorp van 50.000 inwoners, vlak bij Antwerpen. Dichtbij genoeg om ons verwant te voelen met de stad, dorps genoeg om mensen te kennen bij de bakker. Mijn ouders wonen er nog. Dat is heel leuk voor mij: ze hebben de kamers van mijn broers zo verbouwd dat ik er kan logeren als ik in België ben, dat is natuurlijk veel gezelliger dan in een hotel. Ik ben elke maand wel in België, maar dan heb ik het altijd verschrikkelijk druk. Dat zijn geen vrije dagen. Maar als ik bij mijn ouders slaap, zie ik ze bij het ontbijt en soms bij het avondeten.”

“Ik heb twee broers: Gert en Bart. Met Gert zing ik in K’s Choice, Bart is geen zanger. Allez, hij kan wel toon houden. We hebben met zijn drieën gezongen op het vijftigjarig huwelijksfeest van onze ouders. Ik weet dat hij ons bewondert, hij komt vaak naar concerten kijken en is absoluut fan. Ik denk wel dat hij zich af­vraagt of hij veel momenten heeft gemist, omdat Gert en ik zo veel samen zijn. Maar Bart heeft een heel mooi leven en is heel gelukkig.”

K

“Ons eerste album brachten we uit als The Choice, daarna werden we al snel K’s Choice, omdat er al een band was die The Choice heette. We hadden er een verhaal omheen gebreid waar we heel veel spijt van hebben. Gert had net Het proces van Kafka gelezen, over Josef K., en hij stelde toen voor dat we zouden zeggen dat die K daarmee te maken had. Maar toen moesten we de hele tijd over Kafka praten, en we hadden daar niets over te vertellen. Toen zijn we teruggegaan naar de waarheid: we zijn door het hele alfabet gegaan en de K klonk beter voor Choice dan elke andere letter.”

Palm Springs

“Mijn habitat. Veel warmte, veel zon, palm­bomen en die dorre woestijn. Ik voel mij er erg thuis. Er zijn veel gepensioneerden, omdat het zo’n mooie plaats is om met pensioen te gaan, en veel rijke mensen. Dat is leuk voor ons gezin, want alle bloemperkjes zijn mooi verzorgd.”

“We hebben een tijd in Tennessee gewoond. Toen onze oudste kinderen uit huis gingen, konden we er weg. We waren er wel klaar. Het is daar heel conservatief, we waren altijd de raarste mensen in de kamer. Zeker als lesbisch koppel, toen, met geadopteerde, zwarte kinderen. De ouders van mijn vrouw woonden in Palm Desert, op 20 minuten van Palm Springs, en mijn schoonmoeder was heel ziek. Door te verhuizen kon mijn vrouw voor haar zorgen. Ze is vorig jaar overleden. We hebben nu besloten er te blijven, omdat we er zo graag zijn.”

Not an Addict

“Het nummer dat ons kansen heeft gegeven. We waren al wel aan het spelen in België, Nederland en Frankrijk, maar Not an Addict heeft ons gekatapulteerd op internationaal vlak. Toen kwamen de tours in Amerika en Australië. Ik ben heel dankbaar voor dat nummer. Er zijn groepen die hun grootste hit beginnen te haten omdat ze die altijd moeten spelen, terwijl je ­natuurlijk veel meer in je mars hebt dan die ene song. Maar K’s Choicefans zijn intens en loyaal en die vinden alles van K’s Choice leuk en kennen alle teksten. Het is leuk om live te spelen, omdat het altijd een moment is op een avond. En alles wordt op een gegeven moment oud. Ook sommige nummers van Rex Rebel hebben we alweer vijftig keer gespeeld.”

Sarah

“Veel transgender mannen kijken naar hun ­oude naam als naar een dode naam. Die willen er nooit aan herinnerd worden. Dat is voor mij geen optie, mijn naam vind je overal op You­Tube. En ik heb die aversie ook niet. Ik heb 46 jaar Sarah geheten, en het grootste deel van mijn leven ben ik heel gelukkig geweest. Alleen heeft de naam nooit goed bij mij gepast.”

“Mijn tweede leven begon toen ik mijn vrouw leerde kennen. Dat was een grotere stap dan mijn transitie nu. Toen ben ik van iemand die niet zo gelukkig was, veranderd in iemand die heel gelukkig was. Daarna was er vooral iets wat altijd ontbrak dat ik nu gelukkig heb ontdekt. Ik wou dat ik het op mijn twaalfde had geweten, maar mijn therapeut zei: je moet niet zo hard zijn voor jezelf, er zijn duizend dingen die kunnen meespelen. Je hebt altijd zo veel te verliezen gehad. Je carrière, je kinderen, een vrouw die je graag ziet. Het is soms makkelijker voor een transgender die aan de rand van de maatschappij leeft om dichter tot zichzelf te komen dan voor iemand die zo veel dingen heeft die wel goed zijn en juist voelen. Ik moet mezelf vergeven dat ik het niet eerder gezien heb.”

Pintje, Sam?

“Dat was een controverse in België. Veel mensen vonden die advertentie ongepast. Het was een campagne van Jupiler, vlak nadat ik bekend had gemaakt verder als Sam door het leven te gaan. Ik vond het niet zo classy, om iets wat zo’n groot moment voor mij was te gebruiken om meer bier te verkopen. Maar ik heb al snel de ommekeer gemaakt dat het eigenlijk toch wel leuk is dat zij vertellen aan Jan Modaal: een transgender is oké en dat is nu ook een gast die gewoon een biertje mag drinken.”

Tatoeage

“Mijn sleeve is ontstaan uit een tattoo die er al was. Onder de S staat een tattoo die ik ergens in Londen had laten zetten toen ik een jaar of twintig was. Ik dacht: ik zit in een groep, we zijn op tour, dus ik zal dan maar een tattoo laten zetten. Een Keltisch kruis. Ik heb daar veel spijt van gehad, het betekende niks voor mij, het was puur enthousiasme, ik heb de tattoo zelfs pas gekozen toen ik al in de winkel stond. Ik heb er jaren later een S en een golf van de oceaan overheen laten zetten. Er zitten allerlei boodschappen in. Heel algemeen: evenwicht, kracht, energie. En dan een paar liefdesdingetjes, vlammetjes van de brandweer, en de eerste letters van de namen van de kinderen. Wel verborgen. Als je het niet weet, kun je het niet zien.”

Brandweer

“Ik heb daar drie jaar gewerkt, in Tennessee. Mijn eerste brand heeft de meeste indruk gemaakt. Een klein huisje, de bewoners stonden huilend in de tuin. We wisten dat er niemand meer binnen was, alleen een hondje. Alles kwam in een stroomversnelling: je moet verschrikkelijk snel denken, er stroomt zo veel adrenaline door je lijf. En dat geluid: het knetterde als een gigantisch kampvuur. Gasmasker op en naar binnen. Dat gaat tegen je normale ­reflexen in, naar binnen lopen waar gevaar is.”

“Ik zal altijd een band voelen met die gast die achter me zat, die de brandslang mee naar binnen droeg. Je maakt samen zoiets mee: je ziet niks, alles is zwart, en achteraf was ik zo uitgeput als ik nooit tevoren. Het hondje is gered, trouwens. Ik heb de brand geblust, en een ander heeft het hondje gepakt. Iedereen was oké.”

NikkieTutorials

“Haar coming-out is fantastisch voor de transgendergemeenschap en voor transgender ­vrouwen in het bijzonder. Ik vind het spijtig voor haar dat ze geforceerd is, dat ze geblackmaild is en zich niet op haar eigen timing heeft kunnen outen, maar ik heb toch wel het gevoel dat ze er opgelucht over was.”

Bløf

“Ik vraag mij soms af of de teksten van Bløf hen ervan weerhouden om in België populair te zijn. In Vlaamse rockmuziek wordt veel rechtstreekser gesproken, Bløf is bloemrijk, bijna de taal van romans. Ik vind dat zij dat heel mooi doen, maar ik snap dat dat in Vlaanderen niet helemaal werkt. We zijn dat niet gewend. Ik heb met ze gezongen in Ahoy, en ben fan: er zitten zulke mooie songs tussen. Ik heb van de leadzanger Pascal ook zo veel leuke feedback gekregen over mijn transitie. Ik had echt het gevoel dat hij voelde wat er met mij gebeurde.”

Hees

“Het is de vraag of mijn stem zo blijft. Mijn spreekstem is misschien een tikkeltje lager geworden, mijn zangstem is niet echt veranderd. De stem kan drastisch veranderen door de ­hormonen, maar hoe verder je van je puberteit vandaan bent – en in mijn geval is dat heel, heel ver – hoe minder effect je hormonen op je stembanden hebben. Het is heel dubbel. Aan de ene kant wil ik niet misgenderd worden, ik wil niet dat mensen mij als vrouw zien omdat ze mijn stem horen en denken: dat zal wel een heel mannelijke vrouw zijn, maar ik wil mijn zangstem niet verliezen. Ik hoop dat het alle twee gebeurt: dat mijn stem mooi blijft, maar ik wel als een man klink als ik spreek.”

Rex Rebel

“Mijn tweede kans op een muziekcarrière. Niet dat K’s Choice mislukt is, maar hoe thuis ik me daar ook voel: als je ergens 25 jaar mee bezig bent, kan iets oud gaan klinken. Soms voel je je als je eigen covergroep. Nu voelt het weer even alsof we twintig zijn. Ik hoop dat Rex ­Rebel naast K’s Choice kan bestaan. Rex Rebel is meer poppy. Ik wilde even weg van die verontschuldigende we-mogen-niet-zo-cool-zijn-rock-’n-roll. Met onze eerste single, Big Shot, wilde ik naar buiten komen met iets wat vet klinkt.”

Donald Trump

“Allez, hij heeft zo veel verschrikkelijke dingen gezegd en gedaan dat je bijna geen top 10 kunt maken. Maar het allerdroevigst vind ik dat je mensen die best veel gemeen hebben zo pola­riseert. Bij de brandweer in Tennessee had ik veel vrienden van een totaal ander slag: dat zijn geen muzikanten hè, brandweermannen. En in Tennessee is iedereen sowieso veel rechtser. Maar er waren toch dingen waar we beiden in geïnteresseerd waren: auto’s, zelfs politiek, al waren we niet akkoord. Trump heeft ervoor gezorgd dat het hoe langer hoe onmogelijker wordt om je nog met mensen verwant te voelen, ook al is hun gedachtegoed een beetje anders.”

Arielle Veerman

“Het spijt me, maar haar ken ik niet. Ik begrijp dat ze een boek heeft geschreven over haar leven met Joost Zwagerman. Ik koop meestal boeken op het vliegveld, dus lees ik meer Amerikaanse auteurs dan Nederlandse.”




Tags: Sam Bettens